Ζέστη, καούρα και stress.

Το καλοκαιράκι στην ακρογιαλιά, μέσα στο νεράκι πλέουμε αγκαλιά.
Πέφτει το βραδάκι, πιάνει η δροσιά, δως μου ένα φιλάκι και έλα πιο…  Stooooooooop!

Μια δύσκολη εβδομάδα ξεκίνησε, σε αναμονή της κουτσουρεμένης άδειας μου, εγώ να δουλεύω, η Αθήνα να αδειάζει, και μια μουρμούρα να αναδεύει το αττικό νέφος, και να το κάνει ακόμα πιο πηχτό απ’ όσο είναι, λόγω της απουσίας των πολλών βεβαίως.
Τα χωριά γεμάτα φέτος (οικονομική κρίση), τα ρουμστουλετ άδεια (οικονομική κρίση), το πρόγραμμα μου γεμάτο (ηλικιακή κρίση) και γενικότερα μια αίσθηση τύπου “δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα”.

Κάθομαι και γράφω αντί να δουλεύω, αρνούμαι να συμμοφορθώ με τα πρέπει αυτά που με θέλουν να δουλεύω αντί να παραθερίζω (κοινώς λουφάρω τώρα, αλλά μη διαρρεύσει). Μουσικούλα, τσιγάρο, καφεδάκι και wallpaper με τροπικές παραλίες. Πφφ, τώρα που το κοιτάω λες να είναι αυτό που με αποσυντονίζει; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω σίγουρα, είναι ότι με πείραξε ο καφές και το τσιγάρο, και στα νεύρα, αλλά κυρίως στο στομάχι. Έχω μια καούρα άστα να πάνε, και όχι τίποτα άλλο, δεν έχει μείνει και κανείς να κλαφτώ. Α,ναι σωστά γι’ αυτό ξεκίνησα το blog αυτό. Έτσι που λες, αναγνώστη ( Γιώργος δεν είπαμε;).
Τέλος πάντων, αδιάφορο post, θα περάσει και η καούρα, το μόνο που δεν περνάει είναι η ώρα να σηκωθώ να φύγω…Αυτά. Άλλη μια μέρα στη δουλειά.. 😎

Υ.Γ.: Ξεκίνησα να γράφω γιατί κάτι ήθελα να πω, αλλά στην πορεία το ξέχασα…δεν πάω καλά..

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s