Το σύννεφο κι ο κόσμος

Ένα βράδυ με φεγγάρι, στάθηκα θαρρείς και αγνάντεψα

κοιτάξα, μα δεν είδα. Δεν πρόσεξα, θα πεις και ίσως να έχεις δίκιο.

Και χάθηκε ο κόσμος, καθώς το σύννεφο, έκλεψε το φεγγάρι.

Έτσι, τα σύννεφα αφήσαμε να κλέψουνε τον κόσμο μας,

και κόσμο πια μη βλέποντας, πιστέψαμε πως δεν υπάρχει κι όλας.

Πόσο λάθος κάναμε.

Αφήσαμε τα σύννεφα τον κόσμο να μας κρύψουν,

μα ο κόσμος είναι εκεί και μας περιμένει.

Το μόνο που πρέπει να γίνει είναι να ανοίξουμε τα μάτια μας.

Τα συννεφα άλλωστε, πάντα φεύγουν…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s