Εκλογικόν

Γεράσαμε φίλε μου. Το χάσαμε το τραίνο. Της νιότης, της δημιουργίας, της φυγής, της επανάστασης. Στοιβαγμένοι ανάμεσα σε λογαριασμούς τραπεζών, δάνεια και κάρτες, και μια ζωή υποθήκη στα θέλω που μας είπανε να έχουμε. Παραπεταμένοι, χωρίς γνώμη και δύναμη, τα φώτα μας σβηστά, τα μάτια ανοιχτά, μα τίποτα να δεις. Σκοτάδι, φόβος, τρομοκρατία.
Κοίταξα γύρω μου, στη στοίβα με τη νιότη μου, στη στοίβα με τη γενιά μου: μόνο θλίψη, απόγνωση. Ίσως πάλι να είμαι μόνο εγώ. Που να μπορέσεις πια να διακρίνεις το εγώ μέσα στο βούρκο του τίποτα που μας ρίξανε. Θα πεις, τι έκανες;

Έχω εδώ και μέρες ένα κείμενο, το πλάθω, ψάχνω τρόπο να το γράψω. Διάβασα κάπου για τη “Μεγάλη Θλίψη”. Τι είναι αυτό που μας τρώει, τι είναι αυτό που νιώθουμε όλοι μας στην Ελλάδα. Νομίζω ότι ακριβώς αυτή η έκφραση περικλείει όλη την κατάσταση.
Δεν νομίζω ότι θα καταφέρω να γράψω το κείμενο αυτό, είναι σαν να ζητάς στον άρρωστο να κάνει διάγνωση.
Βλέπω τις δηλώσεις των πολιτικών, μια μέρα μετά τις δημοτικές εκλογές, και όλοι κερδίσανε. Όλοι; Κανείς δεν πήρε το μήνυμα; Κανείς δεν έχασε; Όλοι είναι χαρούμενοι;
Και κάπως έτσι κατάλαβα και εγώ ότι η Δημοκρατία έχει καταλυθεί. Όταν κανείς δε χάνει, όταν κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι στέλνεις ένα μήνυμα με την ψήφο σου, όταν η ψήφος σου δεν κάνει κανέναν να χάνει, κανέναν να αντιληφθεί οτιδήποτε, όταν όλοι κερδίζουν, τότε η ψήφος σου δεν έχει δύναμη. Κι εσύ φίλε μου ζεις σε μια δικτατορία.
Με γειά το νέο μας πολίτευμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s