ΕΣΥ γιατί είσαι ακόμα στον καναπέ σου;

Λοιπόν, ξέρεις κάτι; Βαρέθηκα.
Κάθε μέρα εδώ και μια εβδομάδα είμαι στο Σύνταγμα, Ακούω, μιλάω, ψηφίζω, ζητάω. Λερώνω τα ρούχα μου, χαλάω τα λεφτά μου, συμμετέχω εθελοντικά, καθαρίζω σκουπίδια. Είμαι γιατρός, τεχνικός, συντονιστής, γραμματέας. Προβληματίζομαι, προτείνω, τα πόδια μου πονάνε από την ορθοστασία, η φωνή μου έχει κλείσει.
Αλλά ξέρεις τι με κούρασε; Η κριτική σου. Από το σπίτι σου, κάθεσαι και χρωματίζεις με σημαιάκια και ιδεολογίες αυτό που συμβαίνει, με βάση αυτά που σου λένε οι ίδιοι που σε έπεισαν ότι είσαι τεμπέλης και ότι μαζί τους τα έφαγες. Αραχτός, κάνεις την κριτική σου και απορρίπτεις.
Λες φασίστες, αριστερούς, αναρχικούς και δεξίους όλους όσους συγκεντρώνονται, χωρίς να σκέφτεσαι τι εσύ κάνεις. Όχι για το σύνολο. Όχι για την κοινωνία. Για την πάρτη σου.
Γιατί ξέρεις κάτι φίλε μου; Όλοι εμείς εκει κάτω δεν πάμε για το “γενικό καλό”, μια αόριστη έννοια που έχει χάσει το νοημά της. Πάμε για το δικό μας όφελος. Ο καθένας για το προσωπικό του.
Η διαφορά μας είναι ότι πιστεύουμε ότι το προσωπικό καλό περνάει από το σύνολο.
Εσύ κρίνεις και κατακρίνεις, αλλά άποψη δική σου δεν σχηματίζεις. Απλώς λες ότι τίποτα δε γίνεται και τίποτα δεν αλλάζει.
Τώρα που κάτι γίνεται, ΕΣΥ γιατί είσαι ακόμα στον καναπέ σου;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s