Περίπατος

“Ήταν λέει σα να μάκραινε ο δρόμος…”

Κι εμείς περπατούσαμε, μέρες και μέρες.
Δεν ξέραμε για που, μόνο ξέραμε γιατί.

Περπατούσαμε δίπλα δίπλα,
ποιος ξέρει από πότε είχαμε να το κάνουμε.

Μας έλεγαν παλιά,
πως όταν πηγαίναμε μαζί, όλα τα καταφέρναμε.


Μα κάποτε μας είπαν, οι δρόμοι μας πως χώρισαν,
και μείναμε στο σπίτι.
Άδειασαν οι πλατείες, οι στράτες, οι ψυχές.
Και όλα άδειασαν και έχασαν το φως.

Μα τώρα εδώ, ξανά στο δρόμο περπατάμε,
και αν μακραίνει ο δρόμος, χαρά γεννά και όχι κόπο.
Είμαστε μαζί, να σε ακούω και να ακούς.
Μαζί, σε αυτό το δρόμο με προορισμό το αύριο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s