Από αέρα αδέσποτο.

Ο ήλιος βγήκε και σήμερα καυτός
όμως η ζέστη του αυτή γλυκιά δεν είναι.
Πότε ήταν, θυμάσαι;
Το δέρμα θα πυρώσει και
σταδιακά θα πέσει πάλι
– από τη μέσα τη φλόγα του.
Ανάθεμα κι αν έκαψε ποτέ ο ήλιος τη σάρκα αυτή.
Μόνο η μέσα του φλόγα να καίει.
Και αν τέλειωσαν τα αισθήματα
κι ύστερα η καρδία.
για αρκετό καιρό είχε απόθεμα
και έκαιγε ψυχή.
Μα σαν τελειώσει και αυτή
σαν άστρο θα καταρρεύσει
και θα αυτοκαταναλωθεί
ώσπου μια μαύρη τρύπα να μείνει,
ίσως– στων φίλων τις καρδιές.
Μα κι έτσι ακόμα, κάποιος  αέρας θα φυσήξει,
να παρασύρει ακόμα και αυτό.
Έτσι από αέρα αδέσποτο να χαθεί κι αυτός,
όπως τόσοι και τόσοι άλλοι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s