Με μια τρύπα στο στήθος.

Είμαστε και εμείς που με μια τρύπα στο στήθος
προσπαθούμε να ανασάνουμε.
Απλά εκεί που ήταν η καρδιά
τώρα χάσκει μια πληγή και όσο να πεις πονάει.

Φευγαλέα χαμόγελα καθησυχασμού,
λιγοστά χάδια παρηγοριάς και αποφάσεις·
– ίσως το τίμημα της ωριμότητας.

Πάντως όσο κι αν λές πως ο χρόνος γιατρεύει,
πάντα μένουν ουλές·
ίσως και μια κάποια δυσκολία στην ανάσα.

Ας ήταν μόνο οι ουλές να πονάνε,
μα είναι το κενό.

Πως το γιατρεύεις το κενό;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s