Η σαγήνη του τίποτα.

Λίγοι· ανεπαρκείς.
Κρυμμένοι πίσω από ελπίδες και ψεύτικες χαρές,
με παρηγοριά μόνη το αλκοόλ -ίσως και κανένα φίλο.
Σιωπηλοί, να περιμένουμε.

Τι όμως; Κανείς δεν ξέρει.
Ίσως απλώς το χρόνο να περάσει· ίσως να νιώσουμε έτοιμοι·
Ίσως το τέλος, το καλοκαίρι, τη ζωή;
Δε μας νοιάζει.

Ξοδεύουμε το χρόνο λες και μας ανήκει.

Αφήνουμε το τίποτα να τρώει τις ημέρες μας. Απαθείς, μόνοι.
Έτσι κι αλλιώς θα ξεγελάσουμε το μυαλό με φτηνά υποκατάστατα ζωής:
Τσιγάρα που καίγονται πρώτου να τα χαρείς·
Στιγμές που χάνονται πρώτου να τις γευτείς.
Και όταν νιώσεις έτοιμος, να μη σε περιμένει τίποτα. Ή κανένας.

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s